شمر نمازش را میخواند، روزه‌اش را هم میگرفت،
آشکارا هم فسق و فجور نمیکرد، و شاید اهل رشوه و ربا هم نبود...
معاویه و ابن‌زیاد و عمربن‌سعد هم همینطور.....
یادمان باشد، زیارت عاشورا که میخوانیم
وقتی رسیدیم به «وَ لَعنَ الله...»هایش؛
لحظه ای به خودمان گوشزد کنیم:
نکند این «لعن الله...» شامل حال ما هم بشود؟
مایی که گاه خودمان را "ارزانتر" از شمر و عمر و ابن‌زیاد میفروشیم......
جمله ای بس سنگین از شهید آوینی:
"کربلا"به رفتن نیست...
به شدن است!..
که اگر به رفتن بود!
شمر هم "کربلایی"است.